تبليغاتX
بهار
باران که در لطافت طبعش خلاف نیست ××× در دشت لاله روید و در شوره زار خس


بهار









                                                                                                                                                                                   گفته اي از دكترشريعتي :

 

تنها صفتي كه به حقيقت ازآن من بود همان صفت "جوان" بود . وآن هم به اعتبار شناسنامه ام ،نه خودم ،كه هيچ گاه خود را جوان نيافته ام وجواني را نمي شناسم واز كودكي يك پله در ميان جسته ام به پيري ومنم تنها كسي كه اين شعر گنگ فردوسي را نه تنها مي فهمد ، بلكه درست با همه ي روحش احساس مي كند كه "جواني من از كودكي ياد دارم " .

اگر مي بينيد من از هر چه پيش مي آيد واز هر سخني كه طرح مي شود چيزي مي دانم نه به خاطر آن است كه همه چيز مي دانم ، بلكه به خاطر آن است كه در اينجا هيچ كس هيچ چيز نمي داند و ازاين رو است كه در نظرها خيلي جلوه كرده ام وگرنه از ناداني خود واز تهيدستي در علم شرم دارم وچنانچه مي دانيد ، ناداني وكم داني است كه مرا اين چنين در خواندن وانديشيدن بي تاب كرده است و شب وروزم را به اندوختن و ياد گرفتن مي گذرانم بيش از يك محصل كم استعداد كار مي كنم
+ نوشته شده در  یکشنبه یکم بهمن 1385 ساعت 7:33  توسط باران  |